ตอนที่ 34 สภาพสังคมขังเธอไว้เช่นนี้!

หวังชุนหลานเป็นคนแรกที่ตะโกนขึ้นมา “เธอจะหนี รีบขวางเธอไว้!”

น้ำเสียงแหลมคมบาดหู ผู้คนทั้งในและนอกลานบ้านยังไม่ทันได้ตอบสนอง เสิ่นเนี่ยนก็พุ่งทะยานพ้นประตูรั้วลานบ้านออกไปแล้ว

หวังชุนหลานวิ่งไล่ตามออกไป ฟางชิงสุ่ยดักรออยู่ใต้ชายคาโถงกลางบ้านนานแล้ว อาศัยจังหวะที่เธอไม่ทันระวัง คว้าแย่งซองกระดาษคราฟต์ในมือเธอมาได้ แล้วสับเท้าอย่างรวดเร็ววิ่งเตลิดออกไปข้างนอก

“พี่สาว! หนังสือแจ้งรับเข้าเรียน!”

เสิ่นเนี่ยนหันขวับกลับมา คว้าซองจดหมายกระดาษคราฟต์เอาไว้ได้ในคราวเดียว

ด้านหลังมีเสียงกรีดร้องแทบขาดใจของหวังชุนหลานดังไล่หลังมา “ขวางเธอไว้! ขวางเธอไว้ให้ฉัน! ไอ้พวกเนรคุณ! สองตัวเนรคุณทั้งคู่!”

ม้านั่งในโถงกลางบ้านล้มคว่ำ ฟางต้าจู้ลุกขึ้นยืน แล้วก็นั่งลงไปใหม่อีกครั้ง

ไม้เท้าของปู่ทวดใหญ่กระแทกลงบนพื้น เสียงดังตึงตัง “ยังไม่รีบไปอีก! ไปตามจับตัวคนกลับมา!”