ตอนที่ 2 คนในฝันคนนั้น

เสิ่นเนี่ยนเดินบนทางภูเขาเกือบหนึ่งชั่วโมง ท้องฟ้าก็ค่อย ๆ สว่างขึ้น ในที่สุดก็มาถึงอ่าวตระกูลลู่

หมู่บ้านนี้ใหญ่กว่าเจ้อกูอ่าวมากนัก อยู่ติดกับถนนดินสายหนึ่งที่มุ่งสู่โลกภายนอก ทุกวันจะมีเกวียนคอยรับส่งคนไปยังสหกรณ์ประชาคม เสิ่นเนี่ยนจ่ายเงินไปห้าเฟิน แล้วขึ้นไปนั่งบนเกวียนเช่นกัน

เกวียนโยกเยกไปอย่างเชื่องช้า พอถึงสหกรณ์ประชาคมแล้วต่อรถไปยังตัวเมืองอำเภอ เวลาก็ใกล้จะเที่ยงวันแล้ว

เสิ่นเนี่ยนลงจากรถได้ก็วิ่งตรงไปที่โรงเรียนทันที ประตูใหญ่ก่ออิฐสีแดงของโรงเรียนมัธยมชิงซีมีรั้วกั้นเหล็กปิดอยู่ คุณลุงยามเฝ้าประตูเห็นมีคนมาจึงชะโงกศีรษะออกมาครึ่งหนึ่ง “มาหาใคร”

“ครูหลินเจี้ยนจวินค่ะ”

“เธอเป็นนักศึกษาของเขาเหรอ”

“ยังไม่ใช่ค่ะ”

มือที่จะเปิดให้ผ่านของคุณลุงชะงักไป “งั้นไม่ได้ โรงเรียนห้ามเข้าตามใจชอบ”