กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 251 เพลงของหลินอวี่ซินก็เป็นเพลงเรียกน้ำตาด้วย?
ผ่านไปอีกครู่หนึ่ง เฉิงเนี่ยนก็สูดจมูก เช็ดน้ำตา แล้วยืดตัวนั่งตรง
เธอมองเสิ่นวั่ง มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย
รอยยิ้มนั้นไม่ได้กว้างมาก ทว่าผ่อนคลายขึ้นกว่าก่อนหน้านี้อย่างเห็นได้ชัด “เอาละ ไม่ร้องแล้ว อีกเดี๋ยวรุ่นพี่หลินอวี่ซินยังต้องขึ้นร้องอีกนะ”
เสิ่นวั่งมองเธอ “อ้าว นี่ยังยิ้มออกอีกเหรอ?”
“ทำไมจะยิ้มไม่ออกล่ะ? รุ่นพี่เจียงทำให้คนร้องไห้ ไม่แน่ว่ารุ่นพี่หลินอาจจะทำให้คนหัวเราะก็ได้”
เฉิงเนี่ยนพูดพลางดึงมือที่ถูกเขากุมไว้ออก แล้วพลิกมือกลับมากุมนิ้วมือของเขาแทน
“อีกอย่าง ร้องไห้เสร็จแล้วก็ต้องก้าวเดินต่อไปไม่ใช่เหรอ”