เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 165 หยุดเมื่อไหร่ ก็แพ้
“สวัสดีทุกท่านครับ ผมเจียงสวิน”
“ขอบคุณความไว้วางใจจากประธานเริ่นและเซี่ยเหวย อีกทั้งยังรู้สึกเป็นเกียรติมากที่ได้ทำหน้าที่พรีเซ็นเตอร์ภาพลักษณ์แบรนด์ของเซี่ยเหวยร่วมกับซินซินครับ”
คำพูดของเจียงสวินสั้นกระชับ น้ำเสียงราบเรียบ ไร้การปรุงแต่งที่เกินจริงหรือจงใจปลุกเร้าอารมณ์
ทว่าออร่าที่ไม่ยอมก้มหัวและไม่เย่อหยิ่งนั้น กลับทำให้ทุกคนใต้เวทีเงียบสงบลงโดยไม่รู้ตัวเพื่อตั้งใจฟัง
“แรงบันดาลใจของเพลง «ความฝันของฉัน» ความจริงแล้วมาจากหลายต่อหลายที่ครับ”
สายตาของเจียงสวินทอดมองออกไปไกลเล็กน้อย
“มีทั้งเส้นทางที่เซี่ยเหวยก้าวผ่านมายาวนานหลายปี มีทั้งวิศวกรเหล่านั้นที่ทำงานล่วงเวลาข้ามคืนอยู่ในห้องทดลอง…”
“คำว่าความฝันยิ่งใหญ่มาก ทว่าทุกคนที่ค้ำจุนความฝัน ต่างก็มีตัวตนอย่างชัดเจน”