กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 147 «ราชาเพลงคาราโอเกะ»
ทันทีที่คำพูดนี้เอ่ยออกมา ทั้งหลินอี้ฮวาและหลินอวี่ซินต่างก็ตกตะลึง
เพลงกวางตุ้งงั้นหรือ?
แววตาของหลินอี้ฮวาเป็นประกายขึ้นมาในทันใด น้ำเสียงสั่นเทาไปหมด “เพลงกวางตุ้งงั้นเหรอ? เจียงสวิน… นายแต่งเพลงกวางตุ้งเป็นด้วยเหรอ?”
เจียงสวินยิ้มบาง ๆ ไม่ได้ปฏิเสธ “ลองดูหน่อยสิครับ”
“ได้ไหมครับ อาจารย์หลิน”
“ได้สิ! ย่อมได้อยู่แล้ว!” หลินอี้ฮวาตื่นเต้นจนแทบจะลุกพรวดขึ้นมาจากโซฟา
เขาไม่ได้ร้องเพลงกวางตุ้งมานานมากแล้ว
หลายปีมานี้เพื่อเอาใจตลาด เพลงที่เขาปล่อยออกมาโดยพื้นฐานแล้วล้วนเป็นภาษาจีนกลาง
ทว่าภาษากวางตุ้งต่างหากคือรากเหง้าของเขา คือเพลงที่เขาคุ้นเคยที่สุดและถนัดที่สุด