กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 145 เคยรักก็เป็นอมตะ
“เวลากำลังนับถอยหลัง มีเธออยู่เคียงข้าง
อยากเหยียบนาฬิกาทรายให้แหลกละเอียดเพียงใด
แต่เพียงได้อยู่ในจักรวาลเดียวกันพร้อมกัน
ก็ไม่วอนขอการหยุดรั้งไว้
แผนการสูดลมหายใจเฮือกต่อไป
ท้ายที่สุดย่อมถูกริบคืน
ลมและหิมะทั่วฟ้าฉันจะอยู่สั่นสะท้านเป็นเพื่อนเธอ พวกเราอย่าได้หันหลังกลับไปเลย”
นิ้วมือของอาเซินเคาะลงบนเมาส์ปากกาเบา ๆ
เนื้อเพลงไม่กี่ประโยคนี้ ทำให้เขานึกถึงหญิงสาวที่เขาแอบชอบตลอดช่วงชีวิตมหาวิทยาลัย ทว่าไม่เคยมีความกล้าที่จะสารภาพรัก