กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 133 รักไร้เสียง
เมื่อฟังเพลงจนจบ หลินเสี่ยวเสี่ยวก็ถอดหูฟังออก ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
“อาเขย!” เสียงของเธอฟังดูเคลิบเคลิ้มเล็กน้อย
“เป็นอะไรไป?” เจียงสวินตกใจกับสีหน้าท่าทางของเธอ
“ฉันนึกว่าเวอร์ชันแสดงสดคือที่สุดแล้ว ไม่นึกเลยว่าเวอร์ชันเต็มจะเป็นที่สุดของที่สุด สุดยอดจริง ๆ สุดยอดมาก!”
เธอเด้งตัวขึ้นจากโซฟาแล้วพุ่งไปหาเจียงสวินในสามก้าว คว้าแขนเสื้อเขาไว้ น้ำเสียงเร็วปร๋อราวกับปืนกล
“อาเขย อาไม่รู้เหรอคะ ตอนที่พวกคนบนเน็ตบอกว่าจีนไม่มีแนวเพลงของตัวเอง บอกว่าเพลงของอาก็งั้น ๆ แถมบอกว่าอู๋อวี่ต่างหากที่เป็นระดับสากล!”