กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 132 หลินเสี่ยวเสี่ยวขี้เล่น
ลุงเฉินหันหลังไปหยิบกล่องผ้าไหมหลายกล่องออกมาจากตู้เซฟ แล้วนำมาเรียงเป็นแถวบนเคาน์เตอร์ตามลำดับ
เมื่อเปิดกล่องแรกออก ก็เป็นกำไลหยกมรกตเขียวล้วนวงหนึ่ง สีสันเข้มข้นสดชัดสม่ำเสมอ ประกายแวววาวนุ่มนวลตา
“วงนี้ไม่เลวเลย เนื้อแก้วน้ำแข็งเขียวล้วน ทั้งเนื้อ ความใส และสีสันล้วนจัดว่าอยู่ระดับชั้นหนึ่ง” ลุงเฉินแนะนำ
หลินอวี่ซินหยิบขึ้นมาดู แล้วทาบลงบนข้อมือเล็กน้อย ก่อนจะส่ายหน้า
“รู้สึกว่าสีจะเข้มไปหน่อย แม่ฉันชอบแบบที่ดูโปร่งตาสบายตากว่านี้ค่ะ”
ลุงเฉินจึงเปิดกล่องที่สองต่อ
วงนี้สีจะอ่อนลงมาหน่อย มีเส้นสายสีมรกตลอยพาดอยู่ประปราย
อีกทั้งเนื้อหยกยังสะอาดโปร่งแสง ราวกับมีต้นไม้น้ำลอยพริ้วอยู่ในแอ่งน้ำใสสะอาด