เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 70 หลินอวี่ซินขึ้นเวที ละครอิงสถานการณ์สีแดง
ในที่สุด การแสดงชุดที่เจ็ดก็จบลง
พิธีกรเดินกลับขึ้นมาบนเวทีอีกครั้ง ในมือถือสูจิบัตรการแสดง มุมปากประดับด้วยรอยยิ้ม
“ขอบคุณการแสดงอันยอดเยี่ยมของวงดนตรีพื้นบ้าน ทำให้ฉันฟังแล้วรู้สึกเลือดลมพลุ่งพล่านจริง ๆ”
“สำหรับการแสดงชุดต่อไป ฉันเชื่อว่าหลายคนคงตั้งตารอคอยมานานแล้ว”
สิ้นเสียงของเธอ ทั่วทั้งหอก็ดังกึกก้องไปด้วยเสียงปรบมือและเสียงกรีดร้องอันอบอุ่น
พิธีกรยิ้มรอจนเสียงปรบมือซาลงเล็กน้อย จึงเอ่ยต่อว่า “ขอเสียงปรบมือที่กึกก้องที่สุด ต้อนรับคุณหลินอวี่ซิน แขกรับเชิญพิเศษในค่ำคืนนี้!”
“มาร่วมรับฟังบทเพลง «สมปรารถนา» ที่เธอนำมามอบให้พวกเรา ขอให้ขุนเขาสายน้ำของเรานับจากนี้ไร้ภัยพาล โลกมนุษย์สงบสุขร่มเย็น…”
แสงไฟสปอตไลต์สาดส่องลงมายังใจกลางเวที
หลินอวี่ซินค่อย ๆ เลื่อนขึ้นมาจากเวทียก