เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 69 งานแสดงศิลปวัฒนธรรมวันเยาวชนสี่พฤษภามหาวิทยาลัยจิงตูเริ่มขึ้น
ทั้งสามคนเดินคุยกันไปพลาง
เมื่อเดินผ่านถนนสายร่มรื่นของสวนเยียน บรรดานักศึกษาที่เดินผ่านไปมาต่างพากันเหลียวมอง
มีบางคนจำเจียงสวินกับหลินอวี่ซินได้จึงร้องอุทานเสียงเบา แต่ก็ไม่ได้เดินเข้ามารบกวน เพียงแค่แอบถ่ายรูปอยู่ห่าง ๆ
“ช่วงนี้พวกคุณดังมากจริง ๆ นะ ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็มีแต่คนจำได้” ฟางฮุ่ยเอ่ยขึ้นพลางยิ้ม
“ก็แค่ชื่อเสียงภายนอกครับ” เจียงสวินกล่าวอย่างถ่อมตน
“ชื่อเสียงภายนอกก็คือชื่อเสียง ยิ่งไปกว่านั้นชื่อเสียงของพวกคุณน่ะเป็นของจริงล้วน ๆ!” ฟางฮุ่ยเหลือบมองเขา น้ำเสียงเริ่มเปลี่ยนเป็นจริงจัง
“เจียงสวิน ฉันบอกความจริงกับนายตรง ๆ เลยนะ ฉันสอนการขับร้องมาหลายสิบปี สั่งสอนลูกศิษย์มานับไม่ถ้วน ได้เห็นคนหนุ่มสาวที่มีพรสวรรค์มาก็มาก แต่คนแบบนายน่ะ ฉันไม่เคยเจอมาก่อนเลย”