กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 13: หวีไม้ของเสิ่นเสียน
หลังจากนั้น
ในห้อง...พูดให้ถูกคือ ในห้องหอ
เสิ่นเสียนในชุดเจ้าสาวสีแดงสดยืนอยู่ตรงประตูห้อง เส้นผมดำขลับปล่อยลงอย่างหลวม ๆ ใบหน้างดงามประดับด้วยรอยยิ้มบาง ๆ ดวงตาคู่ใสเป็นประกาย เธอเอียงศีรษะเล็กน้อย หางตาโค้งขึ้นพลางพูดว่า
“คิก ๆ ฉันไปก่อนนะ~!”
“ที่แท้...ความรู้สึกแบบนั้น...ก็เป็นแบบนี้เอง...”
“โอ๊ย...ห้ามคิดฟุ้งซ่านสิ ห้ามคิด ๆ ฉันเป็นผู้หญิงเรียบร้อยนะ!”
“หวีที่อยู่ข้างเตียงนั่น ถือเป็นของชดเชยให้คุณ!”
“บางที เราอาจได้เจอกันอีกก็ได้นะ!”
“คิก ๆ!”