บทที่ 12: เสิ่นเสียน

บทที่ 12: เสิ่นเสียน

หลินอวี่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนค่อย ๆ ผลักประตูห้องเข้าไป

สิ่งแรกที่ปรากฏต่อสายตาคือเตียงใหญ่ที่ปูด้วยผ้าห่มสีแดงสด ริมเตียงมีเจ้าสาวคนหนึ่งนั่งอยู่ เธอสวมชุดแต่งงานและมีผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวสีแดงปิดบังใบหน้า นั่งนิ่งอยู่ข้างเตียง

แม้จะมีผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวสีแดงกั้นอยู่ชั้นหนึ่ง แต่ก็ยังสัมผัสได้ถึงท่วงท่านั่งอันสง่างามและกิริยาที่เรียบร้อยของเธอ แค่เห็นก็รู้ว่าเป็นหญิงสาวจากตระกูลใหญ่

หลินอวี่กัดฟันแน่น ก่อนหันกลับไปปิดประตูห้อง

เอาวะ!

ในเมื่อคำชี้แนะจากการวิเคราะห์บอกให้เขาเปิดผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวสีแดง

สิ่งที่เขาจะทำต่อจากนี้ก็ควรสอดคล้องกับเหตุผลของการเปิดผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวสีแดง