ตอนที่ 335 ปล่อยมือ

ตอนนี้เธอแต่งตัวเหมือนคนในเมือง ต้องมีเงินมากเหมือนอย่างที่คนคนนั้นบอกไว้แน่ ขอแค่ตามเธอไป วันข้างหน้าพวกตัวเองก็จะได้ใส่เสื้อผ้าใหม่และได้กินเนื้อแล้ว

จะได้ไม่ต้องกลับไปเอาใจน้องชายที่หมู่บ้าน และไม่ต้องคอยเก็บของที่น้องชายไม่เอาแล้วมาใช้อีก

สองพี่น้องรีบลุกขึ้นมาจากพื้นอย่างรวดเร็ว พลางร้องไห้โฮเบียดฝูงชนโผเข้าไปเกาะร่างของเฉินจินเจา “แม่! แม่! พวกหนูคือเจาตี้ คือพั่นตี้นะ!”

“แม่อย่าทิ้งพวกหนูเลยนะ พวกหนูจะเชื่อฟัง ขอร้องละ อย่าทิ้งพวกหนูเลยได้ไหม ฮือ ๆ”

พวกเธอวิ่งมาตรงหน้าเฉินจินเจา กอดขาเฉินจินเจาไว้แน่น เกาะติดเธอราวกับหนอนชอนกระดูก