กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“นั่นสิ ต่างถิ่นต่างที่แบบนี้ ถ้าไม่รีบตามหาคนให้เจอ ถึงตอนนั้นกระทั่งที่ซุกหัวนอนก็ยังไม่มี น่าสงสารจริง ๆ เลย”
เมื่อถูกคนจำนวนมากจับจ้อง คำปฏิเสธที่มาถึงริมฝีปากจึงเปลี่ยนเป็น “ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าชื่อนี้หรือเปล่า” ในฐานะผู้หญิงด้วยกัน เธอเอ่ยชื่อนี้ไม่ออกจริง ๆ “ฉันรู้แค่ว่าหมอเจียงมีพี่สาวคนหนึ่งจริง ๆ ดูเหมือนท่าทางจะไม่ค่อยปกติเท่าไหร่”
หลัวเหวินหย่งกับหวังเถี่ยหลิงแทบจะมั่นใจได้ในทันที ว่าต้องเป็นคนคนนี้แน่นอน
หวังเถี่ยหลิงเบิกตากว้าง ยื่นนิ้วมือชี้ไปที่ตำแหน่งปากของตัวเอง “ตรงนี้ ตรงนี้มีไฝสีแดงอยู่เม็ดหนึ่งใช่ไหม”
หนิงฟางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ค่อย ๆ พยักหน้า