กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เฉินไป๋ลู่นั่งอยู่ด้านข้าง ฟังคำพูดของโหลวซู่ฮวาแล้วใบหน้าก็พลันซีดเผือด รีบหันไปมองสีหน้าของหยางชุนฮุ่ยทันที พอเห็นอีกฝ่ายมีสีหน้าตกตะลึงจนทำตัวไม่ถูก เธอก็แทบอยากจะหันหลังเดินหนีออกไปให้พ้นเสียเดี๋ยวนั้น
เธอขบฟันกัดริมฝีปากแน่น พยายามสะกดเปลวเพลิงโทสะในอกเอาไว้อย่างสุดกำลัง ส่งสายตาเป็นสัญญาณเตือนแม่ของตัวเองไม่หยุด พอเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ยอมหันมามอง จึงใช้หัวเข่าสะกิดเบา ๆ ทว่าคนเป็นแม่กลับเพียงแค่เบี่ยงขาหลบไปอย่างแผ่วเบา
เจียงชิงฉือสังเกตเห็นท่าทางของเฉินไป๋ลู่ จึงแอบเก็บมุมปากที่กำลังจะยกยิ้มขึ้นลงไป แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงถ่อมตัวว่า “น้าชมเกินไปแล้วค่ะ ความจริงทุกคนมีความถนัดในเรื่องที่ต่างกันออกไปเท่านั้นเองค่ะ”