กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ทุกคนมองเขาด้วยสีหน้าแปลกใจ เป็นถังซวงที่ช่วยทวนคำถามของเจียงชิงฉืออีกรอบ “หมอเจียงถามคุณอยู่น่ะ บอกว่าระหว่างทางคนไข้มีอาการอาเจียน หรือสติไม่แจ่มชัดบ้างไหม!”
เวลานี้เจียงชิงฉือจับชีพจรเสร็จแล้ว และกำลังตรวจบาดแผลตามจุดต่าง ๆ บนร่างกาย
ข้างหูก็แว่วเสียงแหบแห้ง ราวกับลำคอถูกเม็ดทรายเสียดสี “ไม่มี ตกลงมาแล้วก็หมดสติตลอด ไม่ได้อาเจียน แล้วก็ไม่มีอาการอื่น”
น้ำเสียงที่คุ้นเคยทำให้เจียงชิงฉือเงยหน้าขึ้นด้วยความประหลาดใจ สี่ตาประสาน ทั้งที่เป็นเพียงการสบตากัน แต่ทั้งคู่กลับราวกับหลุดเข้าไปอยู่ในอีกห้วงมิติกาลเวลา