ตอนที่ 238 หมอเจียง เป็นเธอจริงๆ ด้วย!

ถึงเวลานั้นผู้บังคับกองพันลู่รู้ว่าหมอเจียงไม่มีสัมภาระ ตกค่ำจะต้องเอาของไปส่งให้แน่นอน จะได้พักผ่อนให้สบายเสียที

เขาเพิ่งสตาร์ตรถเตรียมจะถอยหลัง ทว่ามองไปแต่ไกลก็เห็นคนโบกมือให้เขา “เดี๋ยวก่อน หลินชิงเดี๋ยวก่อน!”

หลินชิงดับเครื่อง ชะโงกหน้าออกไปนอกหน้าต่าง “มีอะไรเหรอ”

“เพิ่งมีคนตกจากหลังคา สถานการณ์ฉุกเฉิน นายขับรถพาคนไปส่งโรงพยาบาลที!”

หลินชิงได้ยินว่าเป็นเรื่องนี้ สีหน้าก็พลันเคร่งขรึมขึ้นทันที “ได้ ฉันขอกลับรถก่อน!”

คนผู้นั้นได้ยินดังนั้น จึงรีบหลีกทางให้

ไม่นาน หลินชิงก็กลับรถเสร็จ ชะโงกหน้าออกนอกหน้าต่างรถมองไปทางภูเขา ก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งใช้แผ่นกระดานประตูหามคนคนหนึ่งลงมาจากเนินเขา