ตอนที่ 164 ช่วยเขาด้วย

แรงของเธอเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ข้อมือของเหลียงเจียเหยาถูกบีบจนแดงก่ำ เจ็บจนเหงื่อกาฬผุดซึมทั่วร่าง น้ำตาไหลรินลงมาไม่หยุด

นี่เป็นเพราะความหวาดกลัว เซิ่งหลีช่างน่าสะพรึงกลัวเกินไปจริง ๆ แต่เดิมเธอเคยอยู่ในกองทัพหญิง หากไม่ใช่เพราะได้รับบาดเจ็บ ก็ไม่มีทางปลดประจำการอย่างแน่นอน

สติของเซิ่งอวี๋อันเริ่มเลอะเลือน ร้อนรุ่มไปทั้งร่างจนสุดจะทน ประหนึ่งถูกโยนลงไปในเตาไฟ อยากเพียงแค่คว้าจับสิ่งของเย็น ๆ มาลดอุณหภูมิ ในลำคอส่งเสียงครางอู้อี้ไม่เป็นภาษา

แม้ปกติเซิ่งหลีจะทำท่าทีรังเกียจเขา แต่อย่างไรก็เป็นน้องชายแท้ ๆ ของตนเอง ไม่อย่างนั้นคงไม่ตัดสินใจเด็ดเดี่ยวตามลงชนบทมาอีกคนหลังจากรู้ว่าเซิ่งอวี๋อันมาลงชนบทแทนเธอ