กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ถ้าตั้งครรภ์มีลูกได้เร็วหน่อย ครอบครัวอย่างตระกูลเซิ่ง ย่อมไม่มีทางปล่อยให้หลานชายตัวเองต้องอยู่ที่หมู่บ้านแน่นอน”
โทรศัพท์ล้วนมีคนดักฟัง ฉินซวงจึงไม่กล้าพูดให้ชัดเจนจนเกินไป
ทว่าเหลียงเจียเหยาก็ฟังเข้าใจแล้ว ฉินซวงจึงเอ่ยบอกเป็นนัยต่อไปว่า “เรื่องยากลำบากที่ลูกบอกมา หากลูกแต่งงานกับลูกชายของผู้บังคับบัญชาของพ่อลูกได้ เรื่องพวกนั้นก็ไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไปแล้ว”
เธอตักเตือนสั่งสอนเป็นประโยคสุดท้าย
เธอไม่อยากให้ลูกสาวของตนลงชนบทไปรอบหนึ่ง แล้วผลลัพธ์คือต้องมาคอยแย่งชิงเรื่องไร้สาระกับพวกบ้านนอกเหล่านั้นทุกวัน จนกลายเป็นคนสายตาสั้นมองการณ์ใกล้ตามไปด้วย
พูดได้ว่าสมกับเป็นแม่ลูกกันจริง ๆ ฉินซวงเข้าใจเหลียงเจียเหยาดีเหลือเกิน