ตอนที่ 110 ความจริง

สายตาของเจียงชิงฉือมองกวาดผ่านทั้งสามคนตรงหน้าอย่างหยอกเย้า พลางตอบกลับต่อหน้าทุกคนว่า “ใช่แล้วค่ะ!” หางตาของเธอสังเกตเห็นว่าหัวหน้าหมู่บ้านกำลังเดินมาจากทางเดินสายเล็ก จึงแกล้งพูดเสียงดังขึ้นมาว่า

“ฉันไปส่งหัวหน้าหมู่บ้านถึงหน้าประตูจริง ๆ แต่คำพูดประโยคนี้มันมีปัญหาตรงไหนหรือคะ? พวกคุณรู้สาเหตุและเรื่องราวความเป็นมาทั้งหมดหรือเปล่า?”

เธอหันไปมองเหลียงเจียเหยากับหยางจินเฟิ่ง “ตอนที่พวกคุณเล่าเรื่อง ได้ใส่ความคิดเพ้อเจ้อส่วนตัวของตัวเองเข้าไปด้วย จนสร้างความเสียหายให้กับคนอื่น เรื่องนี้ฉันจะเอาความให้ถึงที่สุดแน่ค่ะ!”

“เธอพูดเหลวไหล!” สีหน้าของเหลียงเจียเหยาเปลี่ยนไปทันที รีบโต้เถียงเสียงแข็ง “สิ่งที่พวกเราพูดเดิมทีก็เป็นความจริง เธออยู่กับหัวหน้าหมู่บ้านสองคนในลานบ้าน ชายโสดหญิงเปลี่ยว ยังจะไม่ยอมให้พวกเราพูดอีกเหรอ?”