ตอนที่ 109 ความอยุติธรรมครั้งใหญ่ที่สุดที่เคยเจอ

ปัญญาชนชายยังคงมึนงงอยู่บ้าง ทว่าพวกปัญญาชนหญิงกลับเข้าใจความหมายที่หยางจินฮวาพูดได้อย่างรวดเร็ว

ต่างพากันมองเหลียงเจียเหยาด้วยสายตาแปลกไป เหมือนอย่างที่เจียงชิงฉือพูด หากไม่ใช่เพราะเธอมีฝีมือ ก็อาจทำให้คนต้องตายเข้าจริง ๆ แล้ว

เวลานี้พวกเขาจึงไม่มีหน้าจะไปมองเจียงชิงฉืออีก

เจียงชิงฉือฟังพวกเธอทะเลาะกันไปมาแล้วรู้สึกรำคาญขึ้นมาบ้าง สายตาเย็นชาจึงกวาดมองกลุ่มปัญญาชนเหล่านั้นแวบหนึ่ง

“ฉันจะลากเธอไปเผชิญหน้ากัน พวกคุณคงไม่มีความเห็นอะไรแล้วใช่ไหมคะ?”

พวกปัญญาชนส่ายหน้า “ไม่มีความเห็น แค่ไปเผชิญหน้ากันเท่านั้น ไม่มีความเห็นครับ!” ทุกคนรีบโบกไม้โบกมือ พลอยถอยหลังไปสองก้าว จนทำให้หยางจินฮวามายืนเด่นอยู่ข้างหน้า

“ไปสิ!” เจียงชิงฉือมองไปยังหยางจินฮวา

หยางจินฮวาใจคอเริ่มตื่นตระหนก “ฉัน ฉันจะไปกับเธอทำไม เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับฉันสักหน่อย!”