กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เจียงชิงฉือกล่าวขอบคุณ การสอบประเมินของวันนี้สิ้นสุดลงแล้ว ปรมาจารย์บ้านอยู่ค่อนข้างไกล จึงพากันทยอยออกจากโรงพยาบาลไปเป็นกลุ่มละสองสามคน
เหลียงเจียเหยามองแผ่นหลังของทุกคนพลางกัดฟันด้วยความโกรธแค้น “เจียงชิงฉือ แกอย่าเพิ่งได้ใจไปหน่อยเลย! ก็แค่ได้ใบรับรองกะโหลกกะลามาใบหนึ่งไม่ใช่เหรอ?
พ่อฉันต้องคิดหาทางได้อย่างแน่นอน ถึงตอนนั้นตำแหน่งหมอประจำหมู่บ้านจะต้องเป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น! แกคอยดูเถอะ ฉันจะไม่ปล่อยให้แกได้อยู่อย่างสงบสุขแน่!”
คำพูดพวกนี้ในตอนนี้เธอทำได้เพียงกดเสียงต่ำบ่นพึมพำเบา ๆ คำพูดของผู้อำนวยการหลินเมื่อครู่ยังคล้ายดังก้องอยู่ข้างหู เธอต้องรีบไปโทรศัพท์หาพ่อเพื่อถามว่าต่อไปควรจะทำอย่างไรดี