เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
แม้เซิ่งอวี๋อันจะอายุน้อยกว่าเซิ่งหลี ทว่าเขากลับสุขุมรอบคอบกว่าเซิ่งหลีมากนัก
เขาจัดช่องเก็บของจนเรียบร้อย พลางชี้ไปที่หีบหวายใบหนึ่งซึ่งวางอยู่บนเบาะหลังแล้วเอ่ยว่า “หีบใบนั้นคุณย่าทวดให้เตรียมไว้ครับ บอกว่าเป็นของที่คุณน้าต้องการ พวกเราไม่เคยเปิดดูเลยนะ!”
ลู่เจิงหมิงเหลือบมองไปด้านหลัง พยักหน้ารับ “ลำบากพวกนายแล้ว!” สายตาของเขามองสลับระหว่างคนทั้งสอง ยังคงอดไม่ได้ที่จะกำชับว่า
“พอไปถึงแล้วจำไว้ว่าให้ทำตัวเรียบง่ายเข้าไว้ เรื่องที่บ้านก็พูดให้น้อยหน่อย”
เซิ่งอวี๋อันพยักหน้า “น้าชายวางใจได้เลยครับ ผมจะคอยดูพี่สาวผมเอง!”
เซิ่งหลีกลอกตา “ใครต้องการให้นายมาคอยดูล่ะยะ! แยกไม่ออกแล้วใช่ไหมว่าใครหัวหงอกหัวดำน่ะ? ฉันเป็นพี่สาวนายนะ! พี่สาว เข้าใจไหม!”
ภาพเหตุการณ์เช่นนี้พบเห็นได้บ่อยจนเกินไป เซิ่งอวี๋อันจึงชินชาเสียแล้ว “ถ้างั้นน้าชายขับรถช้า ๆ หน่อยนะครับ”