เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เหลียงเจียเหยายังนับว่าฉลาด จงใจกดเสียงให้ต่ำลงแล้วเดินเข้ามาพูดตรงหน้าเจียงชิงฉือ น้ำเสียงเบาจนมีเพียงคนสองคนเท่านั้นที่ได้ยิน
เจียงชิงฉือช้อนสายตาขึ้นกวาดมองเธอแวบหนึ่ง น้ำเสียงราบเรียบ “อ้อ? อย่างนั้นเหรอ” เจียงชิงฉือเผยรอยยิ้มยั่วยุส่งให้เธอ
เหลียงเจียเหยาขยุ้มกระโปรงแน่น ในใจผุดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมา “เธอบอกว่าถ้าฉันเอาคำที่เธอเพิ่งพูดกับฉันเมื่อกี้ ไปพูดให้ปรมาจารย์ฟังต่อหน้าคนที่มาการสอบประเมินตั้งเยอะแยะพวกนี้ เธอลองบอกซิว่ามันจะเป็นยังไง?”
สีหน้าของเหลียงเจียเหยาเปลี่ยนไปทันที พ่อของเธอเสียเงินวิ่งเต้นเส้นสายกับผู้อำนวยการฉีไว้เท่านั้น ถ้าเรื่องนี้ถูกรู้เข้าละก็…
“เธอ…” เธอกัดฟัน ทว่าไม่กล้าพูดอะไรอีก ได้แต่ถลึงตาจ้องเธอด้วยความเคียดแค้น จากนั้นก็ถอยหลังไปสองก้าว