กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
คนอื่น ๆ คิดจะเข้ามาช่วย ทว่าเจียงชิงฉือยื่นมือออกไปบีบเข้าที่เส้นเอ็นชาของเหลียงเจียเหยา ร่างของอีกฝ่ายพลันอ่อนระทวย ไร้เรี่ยวแรงทั่วทั้งร่างทันที
คนกลุ่มหนึ่งที่เดิมทีฮึกเหิมเปี่ยมเจตนารมณ์ต่อสู้ พอเห็นภาพนี้เข้าก็พากันตกตะลึงทันควัน “นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย?”
“จะไม่เป็นอะไรแน่นะ?”
เจียงชิงฉือ “ไม่เป็นไรหรอก ฉันแค่กดจุดชีพจรของเธอไว้ รอสักสิบนาทีก็หายแล้ว” เธอหันไปอธิบายให้พวกชาวบ้านที่แสดงความเป็นห่วงฟัง
เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก บรรดาปัญญาชนฝั่งตรงข้ามที่ยังคิดจะช่วยก็ไม่กล้าขยับตัวอีก ได้แต่มองเจียงชิงฉือด้วยความหวาดระแวง
เหลียงเจียเหยาเจ็บปวด “แกปล่อยฉันนะ แก รู้ไหมว่าพ่อฉันเป็นใคร?”