บทที่ 151: ลงมาถึงชั้นล่างสุดของหอโบราณ และพบโลงศพปลอมที่ถูก “มัน” สับเปลี่ยน

บทที่ 151: ลงมาถึงชั้นล่างสุดของหอโบราณ และพบโลงศพปลอมที่ถูก “มัน” สับเปลี่ยน

นิ้วชี้ของจางฉี่หลิงที่เปื้อนโลหิตกิเลนหยุดค้างอยู่กลางอากาศ

หยดเลือดจากปลายนิ้วตกลงบนพื้นไม้

เกิดเสียงซู่ๆ แผ่วเบา

เขาชี้ไปยังทางลับที่เป็นบันไดหินซ่อนอยู่ตรงมุมห้องโถงและทอดลงด้านล่าง

ปากทางลับดูราวกับปากสีดำของสัตว์ป่า

ลมเย็นยะเยือกเสียดกระดูกพัดลอดออกมา

ในสายลมปะปนด้วยกลิ่นคาวฉุนของน้ำใต้ดิน

ลมพัดจนคอเสื้อแจ็กเก็ตของอู๋เสียส่งเสียงพึ่บพั่บ

ซูเฉินล้วงมือข้างหนึ่งไว้ในกระเป๋ากางเกงนักเรียน