บทที่ 150: น้องชายส่งรุ่นพี่ไปสู่สุคติ ขอบคุณซูเฉินที่บุกเปิดทางด้วยกำลัง

บทที่ 150: น้องชายส่งรุ่นพี่ไปสู่สุคติ ขอบคุณซูเฉินที่บุกเปิดทางด้วยกำลัง

พื้นยางของรองเท้าผ้าใบเก่าเหยียบกดลงบนหน้าอกของผีดิบสุสานเก่าแก่ขนขาวแน่นสนิท

ช่องอกแห้งแฟบของผีดิบสุสานเก่าแก่ยุบตัวลง

เสียงกรอบแกรบดังขึ้นราวกับรับน้ำหนักไม่ไหว

กรงเล็บแหลมคมที่ปกคลุมด้วยขนดำของมันข่วนพื้นไม้ไม่หยุด

เล็บยาวสิบเซนติเมตรคมกริบราวกับสิ่วเหล็ก

มันฝืนขูดพื้นไม้จินซือหนานจนเป็นร่องลึกหลายสาย

เศษไม้กระเด็นไปทั่ว

เศษไม้ชิ้นใหญ่กระเด้งขึ้นกลางอากาศ ก่อนฟาดใส่โลงสำริดที่อยู่ข้าง ๆ

เกิดเสียงปะทุเบา ๆ ถี่ ๆ