บทที่ 144: พ่อเฒ่าพานหม่าจากปาไหน่ เล่นลูกไม้เหรอ? ฉันมองออกถึงไส้ในของนายในพริบตาเดียว

บทที่ 144: พ่อเฒ่าพานหม่าจากปาไหน่ เล่นลูกไม้เหรอ? ฉันมองออกถึงไส้ในของนายในพริบตาเดียว

ควันข้นที่ชายชราผอมแห้งพ่นออกมากระจายตัวในอากาศร้อนชื้น

ควันสีขาวหมุนวนเป็นเกลียว

กลิ่นยาสูบคุณภาพต่ำฉุนจัดลอยพุ่งเข้าจมูก

กลิ่นนั้นแสบจมูกเหมือนใบไม้ผุถูกเผาจนไหม้เกรียม

ในหม้อทองแดงของกล้องยาสูบน้ำมีเสียงฟองน้ำเดือดดังอุบอิบ

เสียงนั้นชัดเจนเป็นพิเศษท่ามกลางทางเข้าหมู่บ้านอันเงียบสงบ

ดวงตาขุ่นมัวของชายชราจ้องอู๋เสียที่เดินนำอยู่ด้านหน้าเขม็ง

แววตาเย็นเยียบ

แฝงเล่ห์เหลี่ยมแบบคนที่ล่าสัตว์อยู่ในป่าลึกมานานหลายปี