บทที่ 134: ลอบลงสู่กุยซวีใต้ทะเลลึก แรงดันน้ำไร้ความหมายต่อสมรรถภาพร่างกาย

บทที่ 134: ลอบลงสู่กุยซวีใต้ทะเลลึก แรงดันน้ำไร้ความหมายต่อสมรรถภาพร่างกาย

เศษไม้ปลิวว่อนตกลงบนผิวน้ำทะเลที่กำลังปั่นป่วน

ก่อให้เกิดละอองน้ำละเอียดเป็นสาย

ท่อนไม้ลอยขึ้นลงตามคลื่น ก่อนถูกน้ำทะเลสีดำกลืนหายไปอย่างรวดเร็ว

เรือสำราญค่อยๆ แล่นเข้าสู่เขตทะเลอันเงียบสงบอย่างประหลาด

ราวกับพายุฝนและลมแรงด้านนอกถูกกำแพงล่องหนขวางกั้นเอาไว้อย่างแน่นหนา

ที่นี่ไม่มีแม้แต่สายลม

ผิวน้ำเรียบสนิทราวกับกระจกสีดำขนาดยักษ์

ไม่มีแม้แต่ระลอกคลื่นสักนิด

เสียงเครื่องยนต์ของเรือสำราญฟังดูทึบทึมเป็นพิเศษท่ามกลางอากาศอันเงียบงัน