บทที่ 133: เรือผีสิงกลางทะเล? วิชาคลื่นเสียงระดับสูงสุดสั่นจนแหลกในพริบตา

บทที่ 133: เรือผีสิงกลางทะเล? วิชาคลื่นเสียงระดับสูงสุดสั่นจนแหลกในพริบตา

คลื่นยักษ์สีดำสูงกว่าสิบเมตรซัดกระหน่ำใส่กราบเรือสำราญ

เสียงคำรามดังกึกก้องจนแทบแก้วหูแตก

ละอองน้ำสีขาวแตกกระจายเป็นฟองนับล้าน สาดลงบนดาดฟ้าไม้สัก

น้ำขังไหลทะลักย้อนเข้ามาทางช่องระบายน้ำอย่างบ้าคลั่ง

เรือผีสิงโบราณที่ผุพังยับเยินลำนั้นปรากฏเลือนรางอยู่บนยอดคลื่น

ตัวเรือดำสนิทไปทั้งลำ แผ่นไม้ผุพังจนแทบไม่เหลือสภาพ

หัวเรือที่เต็มไปด้วยเพรียงทะเลดูราวกับมีดปลายแหลมขึ้นสนิม กำลังผ่าคลื่นตรงเข้ามา

ตอนนี้มันอยู่ห่างจากเรือสำราญไม่ถึงสองร้อยเมตร

ปราณมรณะเข้มข้นสายหนึ่งพัดปะทะใบหน้าตามสายลมทะเล