บทที่ 123: รักษาดวงตาของเฉินอวี้โหลวจนหาย และสำนักเซี่ยหลิ่งยอมรับนายท่านซูเป็นนาย

บทที่ 123: รักษาดวงตาของเฉินอวี้โหลวจนหาย และสำนักเซี่ยหลิ่งยอมรับนายท่านซูเป็นนาย

ไม้เท้าคนตาบอดที่ทำจากไม้ไผ่เคาะลงบนแผ่นหินสีเขียว

เกิดเสียงกึกกักใสๆ ดังขึ้น

เสียงนั้นฟังค่อนข้างเบาบางเมื่ออยู่ท่ามกลางความวุ่นวายของตรอกด้านหลังพานเจียหยวน

ชายชราคนหนึ่งสวมแว่นกันแดดกรอบกลมเบียดตัวออกมาจากฝูงชน

ฝีเท้าของเขาเซไปมา

ไหล่พุ่งชนแขนของซูเฉินตรงๆ

ร่างของชายชราเอียงวูบ

ไม้เท้าในมือไถลไปบนแผ่นหินสีเขียวจนเกิดรอยสีขาว

เขาเสียสมดุลทั้งร่างและกำลังจะหงายหลังล้มลง