กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 122: ซื้อของหลุดราคาที่พานเจียหยวน ดวงตาทองคำระดับสูงสุดมองทะลุของปลอม
ซูเฉินยกมือขึ้น
แล้วปัดรอยยับตรงชายเสื้อชุดนักเรียนสีน้ำเงินขาวอย่างลวกๆ
เนื้อผ้าส่งเสียงตบเบาๆ
เขาก้าวเท้าเดินตามเจ้าฟันทองซี่โตออกจากประตูไม้ทาสีแดงของเรือนสี่ประสาน
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
ทั้งสองก็มาถึงตลาดของเก่าพานเจียหยวนที่เต็มไปด้วยเสียงผู้คน
แสงแดดต้นฤดูใบไม้ร่วงสาดลงบนถนนที่แออัด
ในอากาศปะปนไปด้วยกลิ่นเหงื่อเปรี้ยวฉุนกับกลิ่นคาวดินเก่าอับชื้น
แผงลอยสองข้างเรียงชิดติดกันจนแทบหาแม้แต่ช่องให้วางเท้าไม่ได้