บทที่ 113: เฉินเหวินจิ่นปรากฏตัว สร้างความตกตะลึงให้กับเด็กหนุ่มผู้ไม่ได้รับผลกระทบ

บทที่ 113: เฉินเหวินจิ่นปรากฏตัว สร้างความตกตะลึงให้กับเด็กหนุ่มผู้ไม่ได้รับผลกระทบ

ในอุโมงค์โคลนตมมีกลิ่นคาวเหม็นรุนแรงฟุ้งกระจาย

กลิ่นนั้นเหมือนปลาตายกับกุ้งเน่าที่ถูกตากแดดอยู่นานถึงครึ่งเดือน

จากนั้นยังถูกยัดใส่ไหขึ้นราจนปิดสนิทและหมักจนได้ที่

กลิ่นฉุนจนท้องไส้ปั่นป่วนและมีน้ำเปรี้ยวเอ่อขึ้นมา

อู๋เสียใช้มือข้างหนึ่งปิดปากกับจมูก ขมวดคิ้วแน่น

ลำแสงจากไฟฉายกวาดไปมาในความมืด

ผู้หญิงที่ทั้งตัวห่อหุ้มด้วยโคลนสีดำค่อยๆ เดินออกมาด้วยท่าทางแข็งทื่อ

“แฉะ แฉะ”

เท้าเปล่าเหยียบลงบนโคลนตมที่เกือบแห้ง ส่งเสียงเหนียวหนืด