บทที่ 56: ไป๋ฮ่าวเทียนทำหน้าเคลิ้ม เกาะขาใหญ่ซูเฉินไว้แน่น

บทที่ 56: ไป๋ฮ่าวเทียนทำหน้าเคลิ้ม เกาะขาใหญ่ซูเฉินไว้แน่น

รางน้ำมืดสลัวลาดเอียงทอดยาวลงไปด้านล่าง

พื้นที่เบื้องล่างดูราวกับหลุมดำที่กำลังอ้าปากกว้าง

ขอบรางน้ำเต็มไปด้วยตะไคร่น้ำสีเขียวหมึกที่ทั้งชื้นและลื่น

ท่อระบายน้ำเหล็กหล่อขนาดใหญ่ขึ้นสนิมหลายท่อพาดเลียบกำแพงหิน แล้วจมลึกลงไปถึงก้นน้ำ

น้ำใต้ดินสีดำสนิทพลิกตัวและไหลเชี่ยวอยู่ที่ก้นรางไม่หยุด

กระแสน้ำซัดกำแพงหินแข็งจนเกิดเสียงซ่าๆ ทุ้มหนัก

เสียงนั้นก้องสะท้อนไปมาในพื้นที่ใต้ดินอันปิดมิดชิด ฟังแล้วชวนขนลุก

กลิ่นดินชื้นที่ไม่เคยเห็นแสงแดดพุ่งเข้าจมูก

ในนั้นยังปะปนด้วยกลิ่นเหม็นของสาหร่ายเน่าและน้ำขังที่มีกลิ่นเฉพาะตัว