กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 54: เศษสำริดประหลาด เอามาใช้เป็นหินลับมีดกำลังดี
เสียงหึ่งประหลาดราวกับมีสว่านล่องหน
กำลังเจาะทะลุช่องหูเข้าไปในส่วนลึกของสมองอย่างบ้าคลั่ง
เสียงนั้นเจือความเย็นยะเยือกเหนียวหนืดชวนขนลุก
อากาศในโถงใหญ่เหมือนกำลังสั่นสะเทือนไปตามความถี่ของเสียงนี้
พื้นปูนรอบแท่นจัดแสดงจับตัวเป็นเกล็ดน้ำค้างแข็งบางๆ
ถ้าเป็นคนในเก้าสกุลทั่วไป แค่ยืนอยู่ตรงนี้ไม่ถึงสามวินาทีก็คงเสียสติ
สมองจะถูกไออาฆาตสายนี้กวนจนเละเป็นโจ๊ก
ก่อนจะคลุ้มคลั่งและฉีกกัดเนื้อหนังของตัวเอง
ซูเฉินยืนอยู่หน้าแท่นจัดแสดง