บทที่ 53: ชั้นสองสุดประหลาด ของอาถรรพ์เห็นเขาแล้วแกล้งตาย

บทที่ 53: ชั้นสองสุดประหลาด ของอาถรรพ์เห็นเขาแล้วแกล้งตาย

กลอนประตูจักรกลอันหนักหน่วงขบเข้าหากันแน่นสนิท

ประตูตะกั่วส่งเสียงครืนทุ้มต่ำ

ถูกล็อกตายสนิทอยู่ในกรอบประตู

แสงไฟในทางเดินสาดลงบนบานประตูโลหะสีเทาดำ สะท้อนเป็นเงาด้านเย็นเยียบ

ซูเฉินหยุดอยู่หน้าประตู

เขาไม่ได้ยื่นมือไปแตะมือจับโลหะทรงกลมขนาดมหึมา

สายกระเป๋าผ้าใบเลื่อนหลุดจากไหล่ลงมาเล็กน้อย

เขายักไหล่ซ้ายอย่างสบาย ๆ ให้สายกระเป๋าดีดกลับเข้าที่

ซิปโลหะกระทบกันดังแกร๊กใส