บทที่ 19: วิชาดาบระดับสูงสุด ฟันประตูสำริดจนแตกด้วยเศษเหล็ก

บทที่ 19: วิชาดาบระดับสูงสุด ฟันประตูสำริดจนแตกด้วยเศษเหล็ก

สุดทางเดินไม่มีทางไปต่อ

ลำแสงจากไฟฉายส่องขึ้นไป แต่แสงกลับกระจายหายไป

ประตูยักษ์สำริดสูงสิบเมตรขวางทางข้างหน้าไว้จนมิด

ทั่วบานประตูขึ้นสนิมเขียว ไม่มีรูกุญแจ ไม่มีรอยแยก

อู๋เสียเดินเข้าไป

เขาถอดถุงมือยุทธวิธีออก แล้วเอาฝ่ามือแนบลงบนบานประตูอันเย็นเยียบ

ปลายนิ้วสัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกแทงกระดูก

เขาตบลงไปสองครั้ง เสียงทึบหนักราวกับกำลังเคาะแท่งเหล็กตัน

อู๋เสียถอยหลังหนึ่งก้าว กัดเล็บหัวแม่มือของตัวเอง