บทที่ 16: พบราชางูขนดำ วิชาเสื้อเกราะเหล็กระดับสูงสุดต้านรับ

บทที่ 16: พบราชางูขนดำ วิชาเสื้อเกราะเหล็กระดับสูงสุดต้านรับ

นิ้วมือของอู๋เสียที่กำไฟฉายอยู่กำลังสั่น

ลำแสงสีขาวสว่างจ้ากวาดผ่านถ้ำหินปูน

บนผนังหินชื้นแฉะเต็มไปด้วยบางสิ่งสีดำทะมึน

ไม่ใช่ตะไคร่น้ำ แต่เป็นพรมของสิ่งมีชีวิตที่กำลังขยุกขยิก

งูพิษลำตัวยาวเรียวนับพันนับหมื่นตัว บนตัวของพวกมันมีขนเส้นเล็กสีดำประหลาดขึ้นอยู่เต็มไปหมด

เมื่อแสงไฟส่องผ่าน ดวงตาสีแดงฉานนับไม่ถ้วนก็หันมามองพร้อมกัน

ราวกับมีใครจุดดวงดาวสีเลือดเต็มผืนฟ้าขึ้นกลางความมืด

ในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นคาวเหม็นเย็นเยียบของสัตว์เลื้อยคลาน รวมถึงกลิ่นฉุนแสบจมูกของพิษที่กำลังระเหย

ลมหายใจของอู๋เสียสะดุดไปชั่วจังหวะ ลูกกระเดือกขยับกลืนอย่างยากลำบาก