บทที่ 11: กาหลู่แกล้งทำเป็นหมูหลอกกินเสือ? ตบทีเดียวพิการ

บทที่ 11: กาหลู่แกล้งทำเป็นหมูหลอกกินเสือ? ตบทีเดียวพิการ

ดวงจันทร์เย็นเยียบลอยเด่นอยู่บนฟ้า แสงสีขาวซีดสาดลงบนเนินทราย

กาหลู่ยืนอยู่ในเงามืดของเนินทรายด้านอับลม มือกำปืนลูกซองสองลำกล้องไว้ กระบอกเหล็กที่ยังเก็บความร้อนจากตอนกลางวัน บัดนี้เย็นเฉียบจนบาดมือ

เขาอมปลายหัวแม่มือไว้ในปาก แล้วเป่านกหวีดเบาแสนเบาออกมา

เสียงนกหวีดกลิ้งหายไปตามสายลมและเม็ดทราย

ด้านหลังสันทรายที่อยู่ไกลออกไป

เงาดำห้าเงาคลานแนบพื้นเข้ามา

พวกเขาใช้ผ้าโพกศีรษะขนแกะเก่าๆ พันปิดใบหน้าไปครึ่งหนึ่ง บนตัวมีกลิ่นสาบแกะกับกลิ่นเหงื่อเปรี้ยวฉุน

ทุกคนถือปืนไฟทำเองที่มีความยาวต่างกัน กระบอกปืนพันด้วยแถบผ้าสีแดง

คนกลุ่มนี้คือโจรทะเลทรายที่ก่อความวุ่นวายไปทั่วเขตไป๋ซา เครื่องหมายที่กาหลู่ทิ้งไว้ระหว่างทางตอนกลางวันเป็นตัวล่อพวกเขามาที่นี่