กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 9: ซูว่านทุ่มเงินฝากตัวเป็นศิษย์? เตะหินยักษ์แตกในครั้งเดียว
หวังเหมิงลากคอเสื้อกันลมอาร์คเทอริกซ์ของซูว่านมา เหมือนกำลังหิ้วไก่ที่เป็นโรคระบาด
เท้าทั้งสองข้างของซูว่านตะกุยทรายไปมา จนฝุ่นทรายฟุ้งกระจาย
พอหลีชู่เห็นว่าใครมา ดวงตาก็แทบถลนออกจากเบ้า
“ซูว่าน?” หลีชู่ก้าวไปข้างหน้า “สมองนายโดนทรายเข้าไปแล้วหรือไง ตามมาทำไม?”
ซูว่านถุยทรายออกจากปาก พลางกุลีกุจอเก็บธนบัตรสีแดงที่ถูกลมพัดกระจายอยู่บนพื้น
“ฉันก็แค่กลัวว่านายจะตายในทะเลทราย... ถุย ลมบ้าอะไรพัดเข้าปากอยู่ได้”
คนตาบอดชุดดำถือปืนเดินเข้ามา
เขาจงใจใช้ลำกล้องปืนเคาะแว่นกันแดดของซูว่านสองครั้งจนเกิดเสียงใสกังวาน