กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 3: คนตาบอดบุกยามค่ำคืน สัมผัสของกระสอบทรายนี้ไม่เลวเลย
กรอบหน้าต่างอะลูมิเนียมเก่า ๆ ถูกดันเปิดขึ้นด้านบน
ลูกรอกเสียดสีกับรางที่ขึ้นสนิม ส่งเสียงแห้งเสียดหู
ลมกลางคืนที่พัดกลิ่นเปรี้ยวเหม็นของขยะกรูเข้ามาในห้องนอน ผ้าม่านเก่าสีเหลืองอ่อนพองตัวตามแรงลม
คนตาบอดชุดดำใช้สองมือยันขอบหน้าต่างที่เต็มไปด้วยฝุ่น ออกแรงจากเอวและหน้าท้อง
ร่างทั้งร่างพลิกตัวเข้ามาในห้องอย่างไร้สุ้มเสียง ราวกับแมวดำ
พื้นรองเท้ายางของรองเท้าบู๊ตทหารเหยียบลงบนพื้นไม้ โดยไม่ทำให้เกิดเสียงเอี๊ยดแม้แต่น้อย
ทันทีที่คนตาบอดชุดดำยืนได้มั่นคง
เขาก็รู้สึกได้ทันทีว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
เสียงหายใจจากทางเตียงหนักหน่วงเกินไป ราวกับสัตว์ป่ากำลังสูบลมจากเครื่องสูบลม