กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 88 การเข่นฆ่า
“ทำไมมันกลายเป็นแบบนี้ไปได้?”
หลัวหย่งเหนียนเป็นทหารมาหลายสิบปี รักษาชายแดนมาตลอดทั้งปี เคยผ่านการรบทั้งเล็กทั้งใหญ่ เขาคิดว่าตัวเองก็เคยเห็นอะไรใหญ่ ๆ มาเยอะแล้ว
แต่พอเขาเห็นภาพตรงหน้า ในใจก็ยังอดรู้สึกตกตะลึงและหวาดกลัวขึ้นมาไม่ได้
พื้นดินแตกเป็นรอยร้าวลึก หนวดของเทพโบราณที่นับไม่ถ้วนลงมาจากเหวลึก อาละวาดไปทั่วค่าย
“วิ่ง! วิ่งเร็ว!”
พวกทหารที่รู้ตัวว่าสู้ไม่ได้ก็วิ่งหนีกันจ้าละหวั่น แต่ความเร็วของพวกเขาสู้หนวดพวกนั้นไม่ได้เลยสักนิด เดี๋ยวเดียวก็ถูกหนวดแทงทะลุอก
“อ๊าาา!”
พอถูกหนวดแทงทะลุ ทหารที่ร่างกายกำยำก็เหมือนลูกโป่งที่รั่วลม แฟบลงไปเรื่อย ๆ เร็วจนมองด้วยตาเปล่าก็เห็น