กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 หนีไม่พ้น
“วิ่งมาถึงตรงนี้น่าจะปลอดภัยแล้วสินะ?”
ในแอ่งน้ำนิ่งมืด ๆ เหลิ่งเจ๋อโผล่หัวที่เปียกโชกขึ้นมา หลังจากสำรวจรอบหนึ่งอย่างละเอียดแล้ว เขาถึงกล้าลากตัวทั้งตัวออกมาจากน้ำนิ่ง
“เฮ้อ ยังดีที่วิ่งเร็ว”
เหลิ่งเจ๋อเดินไปสองก้าว ก็คลำไปโดน “กำแพง” ที่ทั้งลื่นทั้งแข็ง
“ในเมื่อชนขอบเขตแล้ว ก็แปลว่าวิ่งมาไกลพอแล้ว สบายใจพักสักหน่อยได้แล้ว”
พอจิตใจของเหลิ่งเจ๋อผ่อนคลายลง ความอ่อนล้าอย่างรุนแรงก็ประดังขึ้นมา จนเขาต้องพิงกำแพงนั่งพัก
พลังพิเศษ “น้ำนิ่ง” นี้ถึงจะรุกก็ได้รับก็ได้ แต่พอใช้ทีก็เปลืองไม่เบาเหมือนกัน