บทที่ 359 อย่าลืมกลับมาดึกๆ หน่อยนะ

บทที่ 359 อย่าลืมกลับมาดึกๆ หน่อยนะ

ปู้พั่วเซิ่งอีบิดเอวหมุนตัว ขาเรียวยาวตรงแน่วเดิมทีเตะเข้าใส่ช่วงเอวและหน้าท้องของหลินเฉิน ทว่ากลับฟาดลงบนฝ่ามือของหลินเฉินอีกครั้ง ฝ่ามือนุ่มและกว้างใหญ่ช่วยรับแรงจนปู้พั่วเซิ่งอีไม่รู้สึกเจ็บแม้แต่น้อย

ทั้งสองคนเพิ่งออกจากตัวบ้านมาถึงตรงหัวมุม ปลายนิ้วของปู้พั่วเซิ่งอีแตะผนังเพื่อยืมแรง เหวี่ยงแขนไปด้านหลังแล้วจู่โจมใส่หลินเฉินอีกครั้ง หลินเฉินยังคงสงบนิ่ง เพียงแต่คราวนี้ไม่ได้ใช้ฝ่ามือ หากแต่เป็นข้อศอกอันแข็งแกร่ง