กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 358 เรื่องแบบนั้นมันน่าสนุกขนาดนั้นเลยเหรอ
ปู้พั่วเซิ่งอีมองขนาดของเตียงหลังใหญ่นี้ด้วยความไม่อยากจะเชื่อ แล้วก็มองขนาดประตูห้องของหลินเฉินสลับกัน เธอไม่รู้จริงๆ ว่าตอนนั้นหลินเฉินขนไอ้เตียงยักษ์ที่เรียกได้ว่าเป็นราชาแห่งเตียงหลังนี้เข้ามาได้ยังไง
แต่เรื่องนั้นก็ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ!
ปัญหาก็คือหมอนี่นอนคนเดียวจำเป็นต้องใช้เตียงใหญ่ขนาดนี้ด้วยเหรอ!
ปู้พั่วเซิ่งอีอดไม่ได้ที่จะปรายตามองไปยังเหล่าหญิงสาวที่ยังคงอยู่ในห้องนั่งเล่น ก่อนจะหันมามองหลินเฉินแล้วถามว่า
"ปกติพวกนายเข้านอนกันกี่คนเหรอ?"
"เอ่อ..."
เรื่องนี้มันบอกยากแฮะ...