บทที่ 345 มือปลาหมึกบนรถไฟ

บทที่ 345 มือปลาหมึกบนรถไฟ

หลินเฉินกัดริมฝีปากเล็กน้อย อ้าขาออกนิดหน่อยเพื่อให้ตัวเองรู้สึกสบายตัวขึ้น พลางมองชิงเจี้ยนหลิวหลีตรงหน้าด้วยสายตาตัดพ้อ

แม่คุณ เธอจะใจกล้าเกินไปหน่อยแล้วนะ

ตอนแรกหลินเฉินคิดว่าจะเป็นพล็อตรถไฟทั่วไป ที่ตัวเองกลายเป็นพวกโรคจิตคอยลวนลามคุณหนูผู้สูงศักดิ์ข้างกายที่ได้แต่โกรธแต่ไม่กล้าส่งเสียง ใครจะไปคิดว่าตอนนี้บทจะกลายเป็นราชินีสาวหยอกล้อหนุ่มจิ้นบนรถไฟไปเสียได้

บทมันไม่ใช่แบบนี้สิ!

ยังดีที่ตอนนี้พวกเขาสองคนยืนเบียดชิดติดหน้าต่างรถ แถมร่างกายของหลินเฉินยังบดบังชิงเจี้ยนหลิวหลีไว้จนมิดชิดจนไม่มีใครมองเห็นได้เลย