กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 344 ที่แท้ไอ้ลามกบนรถไฟก็คือนายนี่เอง
หลินเฉินมองภาพในกล้องวงจรปิดอยู่นานสองนานโดยไม่พูดไม่จา...
เขาเคยคิดว่ายัยบื้ออินอาจจะชอบหาเรื่องป่วน แต่ไม่นึกเลยว่าจะเล่นใหญ่เบอร์นี้
แบกป้ายออกไปข้างนอกเพื่อตามหาคนโรคจิตขอให้ช่วยรับเลี้ยงเนี่ยนะ?
ถ้าอย่างนั้นกลับมาบ้านก็พอดีเลยไม่ใช่หรือไง?
ในนิยายต้นฉบับ คนที่โรคจิตที่สุดมันก็คือเขาไม่ใช่เรอะ
หลินเฉินบ่นพึมพำในใจไปพลางแต่การเคลื่อนไหวกลับไม่ช้าเลยสักนิด เขาแวบตัวเตรียมออกจากบ้านเพื่อกลับไปหาชิงเจี้ยนหลิวหลีทันที ตอนจะไปก็ยังหันมาพูดกับเฉียนเต่าหลินจื่อว่า
"พี่หลินจื่อ วางใจเถอะครับ ผมจะปกป้องเธอให้ดีเอง"