บทที่ 297 ไร้สาระสิ้นดี

บทที่ 297 ไร้สาระสิ้นดี

ตอนเที่ยง หลงเจ๋อชื่อเหม่ยพาหลงเจ๋อหมิงเหรินมาที่บ้านของหลินเฉินเหมือนกับคราวที่แล้ว

สิ่งที่ต่างจากครั้งก่อนคือ คราวนี้ในมือของหลงเจ๋อชื่อเหม่ยมีของเพิ่มมาอย่างหนึ่ง

ไม่ใช่ผลไม้หรือของฝากปีใหม่เวลาญาติมาเยี่ยมเยียนอะไรเทือกนั้น แต่เป็นบัตรธนาคารสองใบเพียวๆ

หลงเจ๋อชื่อเหม่ยเชื่อมั่นว่าไม่มีใครปฏิเสธของขวัญติดไม้ติดมือชิ้นนี้ของเธอได้หรอก รวมถึงลูกของเธอด้วย

เมื่อก่อนต่อให้หลงเจ๋ออวี่จะไม่พอใจเธอ หรือตอนที่อาละวาดโมโหใส่ ขอแค่เธอหยิบบัตรธนาคารออกมาสักใบ ต่อให้เขาจะชักสีหน้าแย่แค่ไหนก็ยังยื่นมือมารับไปอยู่ดี

ดังนั้นหลงเจ๋อชื่อเหม่ยจึงคิดว่าคราวนี้ก็คงเหมือนเมื่อก่อน

เพียงแต่สิ่งที่เธอไม่ได้สืบให้ละเอียดก่อนมาหาก็คือ... วันนี้หลินเฉินออกไปข้างนอก