บทที่ 296 ลูกที่ทำให้พ่อแม่ภาคภูมิใจ

บทที่ 296 ลูกที่ทำให้พ่อแม่ภาคภูมิใจ

หลังจากที่หลงเจ๋อชื่อเหม่ย แม่ผู้ให้กำเนิดของหลินเฉินในโลกนี้ได้ไปพบหลินเฉินแล้ว เธอก็เดินทางกลับมายังบ้านของตนที่ญี่ปุ่นทันที

ใช่แล้ว แม่แท้ๆ กลับบ้านกลับไม่ยอมพาลูกของตัวเองกลับมาด้วย

เพราะหลงเจ๋อชื่อเหม่ยรู้สึกว่ามันน่าอับอายขายหน้าเกินไป

เธอหลงคิดว่าหลายปีมานี้ลูกของเธอจะมีอะไรพัฒนาขึ้นบ้าง แต่สุดท้ายก็ยังคงเป็นไอ้ขี้แพ้ไม่ได้เรื่องเหมือนเดิม ถอดแบบพ่อของมันมาไม่มีผิดเพี้ยน ทำให้เธอผิดหวังเหลือเกิน

ถึงขั้นรู้สึกว่าหากพาลูกแบบนี้มาที่ตระกูลหลักแล้วถูกพวกพ่อของเธอเห็นเข้า คงจะน่าขายหน้าสิ้นดี

แถมพอถึงตอนนั้นก็คงไม่พ้นต้องโดนต่อว่าเรื่องสั่งสอนลูกไม่ดีอะไรเทือกนั้นอีก...

เธอไม่ได้สั่งสอนมันเลยสักนิด จะเรียกว่าสั่งสอนไม่ดีได้ยังไงกัน?