บทที่ 278 จับไก่

บทที่ 278 จับไก่

เฉียนเต่าอินอดไม่ได้ที่จะจินตนาการถึงชีวิตในอนาคตอันไกลโพ้น

ทุกเช้าคงยังตื่นไม่ไหวเหมือนเดิม เพียงแต่สาเหตุอาจไม่ใช่การโต้รุ่งเล่นเกม แต่เป็นการไป "โต้รุ่งเล่นเกม" กับหลินเฉินต่างหาก

แถมยังเป็นแบบที่เสียงกรีดร้องโหยหวนยามค่ำคืนสามารถทำให้เด็กร้องไห้ถึงกับเงียบกริบได้เลยด้วย

จากนั้นตอนเที่ยงเวลาทำกับข้าวให้หลินเฉินก็คงต้องตกอับกลายไปมีสถานะไม่ต่างจากกับข้าว

ล้วนแต่ถูก...

พอประตูบานเล็กของห้องครัวถูกดึงปิดลง ผนวกกับเสียงควงกระทะผัดกับข้าว คนอื่นก็ไม่มีทางรู้เลยว่าพวกเขากำลังทำอะไรกันอยู่!

นี่คือตัวอย่างที่พี่สาวแท้ๆ ของเธอแสดงให้ดูเป็นแบบอย่างทั้งนั้นเลยนะ

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือช่วงเวลาย่อยอาหารตั้งแต่เที่ยงจนถึงบ่ายนี่แหละ

ตัวเองอาจจะต้องไปเข้าเวรรับไม้ต่อจากอาถงด้วยซ้ำ!